IndyCar Awards

Wijlen Dan Gurney is zonder twijfel een van de grootste IndyCar-coureurs die nooit kampioen werd, of de Indy 500 wist te winnen. Naast dat hij twee keer tweede werd in de Indy 500 won hij wel de 24 uur van Le Mans, meerdere Grands Prix en NASCAR-races, en was hij eigenaar van de All American Racers, die in zowel de Formule 1 en IndyCar actief waren. Oh, en hij is naast de uitvinder/naamgever van de welbekende Gurney-flap ook de persoon die het champagnespuiten heeft geïntroduceerd.

Reden genoeg dus om de award voor de beste (niet winnende) coureur naar hem te vernoemen. De Dan Gurney-award is dus voor de coureur die (naar mijn volledig objectieve mening) het beste gepresteerd heeft gedurende het seizoen, onafhankelijk van zijn wagen. Per race nomineer ik één coureur (niet de winnaar), en de coureur met de meeste nominaties aan het eind van het seizoen wint.

Dennis Vitolo heeft in maar liefst 12 verschillende seizoenen IndyCar-races gereden (11 seizoenen CART, 1 seizoen IRL). Van 1988 t/m 1999 (uitgezonderd 1990) reed hij in totaal 36 races voor een handvol verschillende teams. Zijn beste resultaat is een zevende plek in de U.S. 500 van 1997. Hij heeft twee maal de Indy 500 gereden (1994 en 1997), waarvan hij zich tijdens de editie van 1994 onsterfelijk maakte door zijn auto bovenop die van regerend kampioen Nigel Mansell te parkeren tijdens een Caution.

Duidelijk niet de grootste hoogvlieger in de IndyCar-geschiedenis, en daarom is de Dennis Vitolo-award dan ook voor de coureur die (naar mijn volledig objectieve mening) het slechtste gepresteerd heeft gedurende het seizoen, onafhankelijk van zijn wagen. Per race nomineer ik één coureur, en de coureur met de meeste nominaties aan het eind van het seizoen wint.